اهمیت توسعه تخصصی و پایدار گردشگری عشایر در ایران
ایران سرزمینی کهن با اقلیمی چهار فصل و متشکل از طبیعتی که از کوهها شامل زاکرس و البرز و کوههای شرق ایران و کویرهای مرکزی از لوت ، مرناب ، شهداد تا جنگل های هیرکانی و زاگرس مرکزی و گرگان و دریاچه ها و رودخانه و.. این ها اقلیمی را برای به وجود امدن تمدن ها در گذشته ای دور به وجود اوردند که آثار مانده هنوز با شکوه هست
در ایم سرزمین مردمان ان در باستان توانستند با زیست سازگار با طبیعت از خود فرهنگ خا و میراث های ملموس و ناملموس جای بکذارند که فخر تاریخی در دنیای مدرن امروزی هست و بعضی از این آثار قدمتی بالاتر از کشورهای امروزی دارد .
حال در این سرزمین مردمی زندگی می کنند که ما جز جامعه سوم جمعیتی کشور می دانیم و در تولید غذا ، صنایع دستی و اقصتاد ایران نقش مهمی دارند .و از نظر فرهنگی هم سرآمد هستند و باید گفت میراث زنده میتوان نام بردکه ما نام عشایر کوچ نشین را برای این مردمان که زمانی تمام اجداد ما کوچ رو بودند و بعد یکجا نشین شدند و پایه گذار تمدن ها بودند.
اسماعیل خسروانی دبیر میز ملی گردشگری ایران که سالها در این زمینه فعالیت دارد ، اعتقاد دارد در توسعه گردشگری عشایر و حفظ و معرفیفرهنگ عشایر نیازمند نگاه تخصصی و آیین نامه های که روند توسعه را پایدار کند و در حفظ ومعرفی فرهنگ ، اداب رسوم اینمرردم نقش مهمی ایفا کند
به گفته ایشان امروزه بیشتر سازمانهای مربوطه فقط نام میبرند .و برنامه های کهبیشتر از هوش مصنوعی یا متون دانشگاهی بهره میبرند برای زیبای مصاحبه که گذرا و بدون نتیجه هست .
امروزه دنیا رو به پیشرفت با سرعت هست و عملکرد تخصصصی با کمک از علم متخصصان و نگاه فنی می تواند مفید واقع باشد .
وقتی نام عشایر و گردشگری می اید ما شاهد برپایی نمایشگاه یا استفاده از نام همایش و تخصصی هستیم که بیشتر شاهد فرو.ش آش دوغ و موسیقی و رقص هست که این در شان عشایر نیست با این همه پیشینه ای فرعنگی ، حال بارها این نظرات از طریق نامه تا رسانه ها بیان شده
