شهر باستانی گور/ اردشیر خوره


انتشار : ۰۸ مرداد , ۱۴۰۱


شهر باستانی اردشیرخوره,شهر گور فیروزآباد,شهر اردشیرخورهشهر باستانی اردشیرخوره,شهر گور فیروزآباد,شهر اردشیرخوره

 

استان فارس از مناطقی است که در ایران در هر گوشه و کنارش می توان آثار باستانی و قدیمی را یافت، از هخامنشیان گرفته تا دوره قاجار. یکی از مناطق باستانی این استان، شهر فیروزآباد است که زمانی از محل های مورد اقامت اشکانیان و ساسانیان بوده است. باما همراه شوید تا به شهر گور یکی از شهرهای باستانی فیروزآباد با معماری کم نظیر سری بزنیم .

شهر گور یا اردشیر خوره کجاست؟

در 100 کیلومتری شهر شیراز، شهر فیروزآباد قرار دارد که سالهای دور میزبان امپراتوری های باستانی همچون هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان بوده است. در دوران باستان این شهر را گور می نامیدند. اما در حال حاضر شهر باستانی فیروزآباد با فیروز آباد کنونی چندین کیلومتر فاصله دارد. نیمی از مردم فیروزآباد عشایر بودند که در نهایت شهرنشینی و یکجانشینی را انتخاب کردند.

اما شهر باستانی که ما اکنون می خواهیم درمورد آن صحبت کنیم، در 3 کیلومتری شهر فیروزآباد قرار دارد. شهر اردشیر خوره در زمان ساسانیان به دست اردشیر بابکان ساخته شده است.

تاریخچه شهر باستانی اردشیر خوره

اردشیر بابکان با غلبه بر اردوان پنجم، آخرین پادشاه اشکانی، امپراتوری ساسانی را پایه گذاری کرد و در صدد ساخت پایتختی باشکوه درآمد، بنابراین بر روی بقایای شهری که در روزگار هخامنشیان، شهری مستحکم و غیرقابل نفوذ بود اما با حملات مکرر اسکندر نابود شد، شهر بزرگی را بنا نهاد. نمای شهر از بالا دایره ای شکل است که خیابان های متحدالمرکز آن از چهاربخش اصلی و چهار دروازه مهر، هرمزد، بهرام و اردشیر تشکیل شده است. هریک از این چهار بخش، خود به پنج بخش تقسیم شده و در کل شهر را به بیست قسمت تقسیم می کنند. دور تا دور شهر برای دفاع از هر نوع آسیبی حصارکشی شده و خندق های عریض آن را احاطه کرده است.

اردشیر این شهر را اردشیر خوره نامید، خوره در زبان فارسی به معنای فر و شکوه است و نام شهر به معنای فر اردشیر بود. او دین رسمی مردم را دین زرتشت اعلام نمود. در این شهر تاریخی، سازه های تاریخی زیادی وجود

اردشیرخوره تا دهها سال بعد از ساسانیان نیز مورد احترام فراوان بود. نام این شهر در طول تاریخ به شهر گور تغییر یافت. سال ه بعد عضدالدوله دیلمی نام گور را به دلیل خوش یمن نبودنش به فیروزآباد تغییر داد. اما در میانه سده هفتم و هشتم هجری قمری شهر متروکه شد و رو به ویرانی نهاد و شهری جدید در نزدیکی اردشیر خوره ساخته شد.

قسمت های مختلف شهر اردشیرخوره

مناره: در میانه شهر، کاخی با مناره ای بلند بالا ساخته شده که بنابر گفته مورخین نماد الهه آب و بنابر گفته برخی دیگر یک آتشکده مهم بوده است. این مناره از جنس سنگ ملاط گچ با ارتفاع حدود 30 متر است.

رصدخانه: بقایای رصدخانه خشتی که بعنوان قدیمی ترین رصدخانه ایران شناخته می شود. این رصدخانه دوازده سکو در یک محیط دایره وار دارد. تا سالها قبل رصدخانه مراغه از دوران ایلخانی را قدیم ترین رصدخانه ایران می دانستند اما رصدخانه اردشیر خوره سیصدسال قدمت بیشتر دارد.

تخت نشین: در کاوش های انجام گرفته در دهه هشتاد شمسی، بقایای یک دروازه سنگی و یک محیط سنگفرش کشف شده است که احتمالا یک محیط مذهبی و پرستشگاه بوده است.

 


امتیاز 0از 5 (0 رای)